Dag na dag, stap voor stap van Deinze naar Santiago de Compostella. Rita en Valentin brengen het relaas van hun 2300 km lange tocht. De hoogtes en laagtes, de beslommeringen van elke dag, de gastvrijheid onderweg, de vriendschap van tochtgenoten en nog veel meer komen allemaal aan bod. Ze illustreren hun verhaal met prachtige sfeerbeelden. Iedereen is welkom op donderdag 5 oktober om 20u00 in de lokalen van Rode Kruis-Deinze, Louis Dhontstraat 17. Met hun voettocht sprokkelden Rita en Valentin al meerdere duizenden euro bijeen voor de aankoop van een 105-ambulance, waarmee Rode Kruis-Deinze niet dringend ziekenvervoer wenst aan te bieden. Op 5 oktober wordt een stand van zaken meegedeeld, maar het project wordt nog niet afgesloten. Centjes zijn nog steeds welkom op rekeningnummer 890-1241713-47.

Gazet van Deinze - 16 augustus 2006

Rita en Valentin zijn vandaag teruggekomen met het vliegtuig. Een vijftien-tal vrienden (buren, Rode Kruis-Deinze) waren naar Zaventem gekomen om hen een warm onthaal te bieden. Het was even wachten omdat hun rugzakken in Barcelona blijkbaar niet op het vliegtuig waren gezet, maar ons geduld werd beloond. Het was een blij weerzien met Rita en Valentin, alias Robinson Crusoë. De eerste foto’s zijn online te bekijken.

16 augustus: Een aantal prachtige foto’s van François werden aan het album toegevoegd. 

Definitieve einde van de reis.
Met de bus gaat het nu terug naar Santiago om er de trein te nemen naar Barcelona, waar we een tiental dagen blijven logeren bij onze zoon vooraleer op 8 augustus terug te keren naar België

Corcubion - Fisterra: 15 km
Deze morgen opgestaan zonder wekker omstreeks 07:30, wat een luxe.  Maar ja, door de recordetappe van gisteren moet ik niet ver meer stappen.  In alle rust wordt het ontbijt genomen en na de afwas en het opruimen stap ik met mijn compagnon op.  Doordat hij nog altijd op sandalen loopt zegt hij mij op eigen tempo verder te gaan wat mij alleen op de weg laat.  Omstreeks 11:00 kom ik dan ook al aan bij de kerk van Maria de las Arenas in Fisterra, plaats van afspraak met mijn vrouwtje dat met de bus uit Santiago komt.
Tijdens mijn bezoek aan de kerk stel ik vast dat er een speciale dienst is naar aanleiding van de feestdag van Galicia (het is vandaag immers 25 juli, dag van Sint-Jacob).  De mis wordt trouwens opgeluisterd door prachtige orgelmuziek en door een groot zanger.  Tijdens de mis komt ook Rita aan.  In de namiddag gaan we nog tot aan de vuurtoren die het westelijkste punt van Spanje en meteen van de het oude Imperium Romanum aangeeft, het einde van de wereld voor de Romeinen, vandaar de naam Finis Terra.  Wij zoeken een afgelegen plaatsje op, nog iets westelijker om aan een oude traditie te voldoen, het verbranden van de oude kleren van de pelgrim, en dit in alle veiligheid.  Nadat het vuur is gedoofd keren we terug naar de stad.

Negreira - Corcubion: 54 km
Deze morgen al om 05:00 wakker en opgestaan. Om 05:20 op weg want ik wil geen 2de maal op de grond slapen. Nadat het dorp verlaten is gaat het iets trager want het is stikdonker. Gelukkig wordt ik bijgehaald door een jong trio dat zaklampen bijheeft. Samen trekken we door het duistere bos.
Slechts af en toe zien we een klein sterretje door de lage bewolking wanneer het bos even verlaten wordt. Voor het ontbijt valt het alweer tegen, de eerste bar is nog gesloten, en het wordt 08:15 vooraleer het ontbijt kan genuttigd worden. Nadien gaat het zeer goed en ik laat ieder achter om alleen verder te trekken. Op bepaalde plaatsen merk je dat er bosbranden zijn geweest. Grote oppervlakken van zwartgeblakerde boomstammen en weggebrand struikgewas. Op één plaats roken de resten trouwens nog, akelig!. De eerste zon wordt gezien op de bergrug waar het “Parque Eolicon de Corzon” is opgetrokken, maar de voeten van de “ventilatoren” zitten verborgen in de mist. Om 12:00 haal ik de albergue in Olveiroa, maar die is nog gesloten tot 15:30. In de bar waar ik even een boccadillo ga halen vindt ik een medeplegrim terug en we beslissen om samen verder te trekken naar de volgende herberg. Die vinden we in Corcubion wanneer we daar omstreeks 18:00 aankomen. Het valt geweldig mee, volledig vernieuwd, donativo met avondmaal en ontbijt, en een gezellige hospitalera. En als ze merkt dat er ’s avonds met 13 aan tafel aangezeten wordt kan ze een glimlach niet verbergen.

Monte de Gozo - Negreira: 27 km

Na onze aankomst gisteren in het pelgrimcentrum even voor Compostela zijn we vanmorgen de stad binnengetrokken.  Eerst zijn we de treintickets voor de reis naar Barcelona gaan halen, en daarna een blitzbezoek aan de kathedraal.
we zijn ook onze attesten gaan afhalen op het bureau der pelgrims.  Rita bezoekt de stad dan vandaag en morgen verder en zal waarschijnlijk aan de grote feestelijkheden maandagavond kunnen deelnemen.  Ik ben nog niet moe en ben omstreeks 11:00 verder getrokken richting Fistera, een voetreis van 90 km, dus 3 dagen.  Vandaag was het een lastige 22 km.  Door het late uur werd het vlug warm en er waren ook enkele lastige klimmetjes bij maar ben ondertussen goed aangekomen in de albergue.

Arzu - Monte de Gozo: 35 km
Deze morgen getuige geweest van een mirakel op de camino.  Een Spanjaard die beloofde om het ontbijt klaar te hebben om zes uur, en het gebeurde.  Dus wij op weg met een prachtige zomerdriehoek voor ons en Venus en een maan op enkele dagen van nieuw achter ons met eeen lichter wordende horizon.
Vandaag door kleine dorpjes gestapt, over holle wegen en vooral veel koeiendrek.  Dat allemaal in de nabijheid van een grote weg.  En hier in A Coruña zijn geen kosten gespaard want op verschillende plaatsen waar we die weg moeten kruisen zijn ondergrondse doorgangen gemaakt.  En er staan vuilbakken langs de weg.  We zijn vandaag zeer goed opgeschoten want plots horen wij een vliegtuig overkomen en merken dat het een blusvliegtuig is dat net is opgestegen.  Een lichtje gaat branden: we zijn in de omgeving van Lavacolla.  Daarna is het niet ver meer naar hetpelgrimcentrum van Monte de Gozo, in 1989 opgetrokken voor het pausbezoek.  We nemen onze intrek en na een douche gaan  we even Santiago verkennen per bus.

“Nog op schema? Heb maar 1 webcam gevonden die funcioneert. Hij is opgesteld in het Casa da Parra, Plaza de la Quintana. Op het beeld zie ik een plein en een deel van de trappen, vermoedelijk van het gebouw links. In beeld zie ik ook een stukje vlaggestok. Het beeld van de camera wordt slechts om de twee seconden vernieuwd. Jullie zullen in slow motion moeten zwaaien vooraleer we jullie kunnen opmerken.”

“Op 5 km van Santiago. Vertrekken morgen rond 7h. Wij zullen zwaaien.”

“We zullen dus vroeg moeten opstaan! Ik vind het echt fantastisch wat jullie gepresteerd hebben. Al een dikke proficiat voor jullie alletwee.”

“Valentin kan er maar niet genoeg van krijgen en gaat verder te voet naar Finistere. Ik ga ook, maar met de bus.“

Hopital de la Cruz - Arzua: 42 km
Eens te meer houden de Spanjaarden zich niet aan hun woord, en dus geen
ontbijt zoals beloofd.  We vertrekken dus maar in het pikdonker en een
dichte mist.  In Ventas de Naron vinden we echter 2 herbergen open.  Door de
mist trekken we door plaatsen met namen als Lameiros, Eirexe, Portos
Reboredo Valos en komen aan in Palas de Rei dat we snel doorgaan.  Versta
wie het kan, maar wij halen op deze etappe bepaalde Spanjaarden tot driemaal
toe in zonder dat zij ons inhalen.  Wat wel opvalt is een wagen die
blijkbaar een soort pendeldienst doet en dit niet alleen met rugzakken.  Via
de kleine weggetjes en geasfalteerde wegen trekken we door Melide waar we
snel een boccadillo nuttigen.  We stappen verder naar Boente op zoek naar de
albergue en worden onderweg aangesproken door een priester die ons per se
zijn kerk wil laten bezoeken.  Hij meldt ons dat er 4 km verder een herberg
is maar daar vangen we bot.  In Ribadiso vinden we uiteindelijk een herberg
maar we moeten er op de grond slapen.  En daar vinden we ook een aantal van
de eerder gesignaleerde Spanjolen die al een bed in beslag genomen hebben.
We trekken dan maar verder en vinden in Arzua een hostal waar we een
degelijk bed vinden  Morgen hopen we in Santiago of even daarvoor aan te
komen.