Van Deinze naar Santiago

Deze morgen werden we uitgewuifd door vrienden en de afdeling, en nagenoeg iedereen was aanwezig. Toch enkele gezichten gemist maar ja niet iedereen kan zich vrijmaken en vandaag was er al zoveel te doen. In ieder geval was de uittocht uit Deinze perfect. Je zou gezworen hebben dat ze tevreden waren dat we weg waren. De ziekenwagen is ons gevolgd, of voorgereden tot aan de molens van Dossche en dan stonden wij op eigen voeten. Het ging goed tot in Kruishoutem en daar kregen we al ons eerste buitje. Gelukkig zaten de k-ways niet al te diep in de rugzakken zodat we ze aan konden trekken voor de bui over was. Onze middagmaalpicknick hebben we genuttigd in het kerkportaal waar juist een of andere dienst afgelopen was. Zoals gezegd hebben we dan de grote baan naar Oudenaarde genomen om even wat kilometers uit te sparen want we moesten nog in onze nachtverblijfplaats Maarke-Kerkem raken. In Oudenaarde op een bankje even uitgerust en de omgeving in ons opgenomen. Daarna verder op weg. Afgezien van een kleine uitstap op een wandelpad, wat uiteindelijk meer op een doolhof geleek, is de verdere tocht nog goed verlopen (wel nog een buitje gehad).

In Maarke-Kerkem zijn we aangekomen omstreeks 17:45, juist op het moment dat er het provinciaal kampioenschap voor juniors gereden werd. Gelukkig geen interventie gehad maar de Ambulance oost reed mee.

Nu snel nog een douche nemen en we kunnen bij het avondeten beter kennis maken met onze gastheer en -vrouw, Fernand en Magda.

Moe maar voldaan… zo moeten Rita en Valentin zich vanavond ook gevoeld hebben als ze in Maarke-Kerkem hun eerste bestemming bereikten.

Deze morgen werden Rita en Valentin uitgewuifd door een stel vrienden en vrijwilligers. Een aantal dapperen probeerden het tempo van Rita en Valentin te volgen, maar op het einde van de markt, bleven we met onze tong op de tenen afwachten om Rita en Valentin, die gezwind over de kromme brug marcheerden, nog een keer toe te roepen. Het weer was de hele morgen perfect, maar deze middag waren er toch een paar plensbuien. De bagage de eerste avond al kletsnat, dachten velen, pff…

Op het thuisfront was de opendeurdag misschien geen overrompeling, maar wel een succes. Vanaf 13 uur waren er constant een twintigtal bezoekers in het lokaal. Het totale aantal wordt op zo’n 250-tal geschat. De vrijwilligers van het JRK, de hulpdienst, de leergangen, de bloedafname, de ziekenhuisbibliotheek, de uitleendienst, de PR en de internationale samenwerking hebben de hele dag hun beste beentje voorgezet. De glijbaanattractie, de schminkstand en de informatiestand van het JRK trokken veel volk. De kinderen - van 0 tot 99 jaar - genoten van een ritje met de ambulance. De pannenkoeken van Sandra verkochten als zoete broodjes en de sfeer was opperbest.

Deze middag zaten we met alle vrijwilligers samen aan tafel onze sandwiches te smeren en te verorberen - te fretten volgens Matthieu en Jan die de inkopen hadden gedaan. Allemaal samen afruimen, afwassen, de laatste hand leggen aan de infostandjes,… een gezellige sfeer, alsof onze voorzitter ons verweesd had achtergelaten en we het gevoel hadden dat we het wel konden redden als we de handen maar in elkaar sloegen.

Ikzelf ben pompaf. Moe maar voldaan… Rita en Valentin zijn ongetwijfeld al op hun eerste eindbestemming aangekomen. Magda van Rode Kruis-Oudenaarde heeft hen wellicht reeds met open armen ontvangen.

Bij de besprekingen van de acties die Rode Kruis-Deinze zou ondernemen rond de voettocht van Rita en Valentin werd het idee gelanceerd te verbroederen met Rode Kruis-afdelingen op de reisweg. Naast een slaapplaats voor Rita levert dat ongetwijfeld ook een uitwisseling van ideeën en een paar mooie verhalen op. Er werden een 10-tal afdelingen uit Frankrijk aangeschreven. Een eerste reactie vanuit Reims is vandaag binnengekomen: (more…)

De Gazet van Deinze - 26 april 2006

Het Gouden Blad - 25 april 2006