Van Deinze naar Santiago

Definitieve einde van de reis.
Met de bus gaat het nu terug naar Santiago om er de trein te nemen naar Barcelona, waar we een tiental dagen blijven logeren bij onze zoon vooraleer op 8 augustus terug te keren naar België

Corcubion - Fisterra: 15 km
Deze morgen opgestaan zonder wekker omstreeks 07:30, wat een luxe.  Maar ja, door de recordetappe van gisteren moet ik niet ver meer stappen.  In alle rust wordt het ontbijt genomen en na de afwas en het opruimen stap ik met mijn compagnon op.  Doordat hij nog altijd op sandalen loopt zegt hij mij op eigen tempo verder te gaan wat mij alleen op de weg laat.  Omstreeks 11:00 kom ik dan ook al aan bij de kerk van Maria de las Arenas in Fisterra, plaats van afspraak met mijn vrouwtje dat met de bus uit Santiago komt.
Tijdens mijn bezoek aan de kerk stel ik vast dat er een speciale dienst is naar aanleiding van de feestdag van Galicia (het is vandaag immers 25 juli, dag van Sint-Jacob).  De mis wordt trouwens opgeluisterd door prachtige orgelmuziek en door een groot zanger.  Tijdens de mis komt ook Rita aan.  In de namiddag gaan we nog tot aan de vuurtoren die het westelijkste punt van Spanje en meteen van de het oude Imperium Romanum aangeeft, het einde van de wereld voor de Romeinen, vandaar de naam Finis Terra.  Wij zoeken een afgelegen plaatsje op, nog iets westelijker om aan een oude traditie te voldoen, het verbranden van de oude kleren van de pelgrim, en dit in alle veiligheid.  Nadat het vuur is gedoofd keren we terug naar de stad.

Negreira - Corcubion: 54 km
Deze morgen al om 05:00 wakker en opgestaan. Om 05:20 op weg want ik wil geen 2de maal op de grond slapen. Nadat het dorp verlaten is gaat het iets trager want het is stikdonker. Gelukkig wordt ik bijgehaald door een jong trio dat zaklampen bijheeft. Samen trekken we door het duistere bos.
Slechts af en toe zien we een klein sterretje door de lage bewolking wanneer het bos even verlaten wordt. Voor het ontbijt valt het alweer tegen, de eerste bar is nog gesloten, en het wordt 08:15 vooraleer het ontbijt kan genuttigd worden. Nadien gaat het zeer goed en ik laat ieder achter om alleen verder te trekken. Op bepaalde plaatsen merk je dat er bosbranden zijn geweest. Grote oppervlakken van zwartgeblakerde boomstammen en weggebrand struikgewas. Op één plaats roken de resten trouwens nog, akelig!. De eerste zon wordt gezien op de bergrug waar het “Parque Eolicon de Corzon” is opgetrokken, maar de voeten van de “ventilatoren” zitten verborgen in de mist. Om 12:00 haal ik de albergue in Olveiroa, maar die is nog gesloten tot 15:30. In de bar waar ik even een boccadillo ga halen vindt ik een medeplegrim terug en we beslissen om samen verder te trekken naar de volgende herberg. Die vinden we in Corcubion wanneer we daar omstreeks 18:00 aankomen. Het valt geweldig mee, volledig vernieuwd, donativo met avondmaal en ontbijt, en een gezellige hospitalera. En als ze merkt dat er ’s avonds met 13 aan tafel aangezeten wordt kan ze een glimlach niet verbergen.

Monte de Gozo - Negreira: 27 km

Na onze aankomst gisteren in het pelgrimcentrum even voor Compostela zijn we vanmorgen de stad binnengetrokken.  Eerst zijn we de treintickets voor de reis naar Barcelona gaan halen, en daarna een blitzbezoek aan de kathedraal.
we zijn ook onze attesten gaan afhalen op het bureau der pelgrims.  Rita bezoekt de stad dan vandaag en morgen verder en zal waarschijnlijk aan de grote feestelijkheden maandagavond kunnen deelnemen.  Ik ben nog niet moe en ben omstreeks 11:00 verder getrokken richting Fistera, een voetreis van 90 km, dus 3 dagen.  Vandaag was het een lastige 22 km.  Door het late uur werd het vlug warm en er waren ook enkele lastige klimmetjes bij maar ben ondertussen goed aangekomen in de albergue.

Arzu - Monte de Gozo: 35 km
Deze morgen getuige geweest van een mirakel op de camino.  Een Spanjaard die beloofde om het ontbijt klaar te hebben om zes uur, en het gebeurde.  Dus wij op weg met een prachtige zomerdriehoek voor ons en Venus en een maan op enkele dagen van nieuw achter ons met eeen lichter wordende horizon.
Vandaag door kleine dorpjes gestapt, over holle wegen en vooral veel koeiendrek.  Dat allemaal in de nabijheid van een grote weg.  En hier in A Coruña zijn geen kosten gespaard want op verschillende plaatsen waar we die weg moeten kruisen zijn ondergrondse doorgangen gemaakt.  En er staan vuilbakken langs de weg.  We zijn vandaag zeer goed opgeschoten want plots horen wij een vliegtuig overkomen en merken dat het een blusvliegtuig is dat net is opgestegen.  Een lichtje gaat branden: we zijn in de omgeving van Lavacolla.  Daarna is het niet ver meer naar hetpelgrimcentrum van Monte de Gozo, in 1989 opgetrokken voor het pausbezoek.  We nemen onze intrek en na een douche gaan  we even Santiago verkennen per bus.